Langdurige calorierestrictie en voedingskwaliteit

Calorierestrictie is een methode die in de belangstelling staat om veroudering tegen te gaan. Verschillende dierexperimentele onderzoeken laten zien dat het langdurig beperken van de calorie-inname levensverlengend kan werken. Tot nu toe zijn er echter twijfels bij de inzetbaarheid bij mensen, omdat caloriebeperking vaak wordt geassocieerd met een verhoogd risico op tekorten aan micronutriënten, vooral bij mensen met een lagere energiebehoefte. Recent werd een RCT gepubliceerd waar hier beter naar gekeken is. De analyse van de CALERIE-2-studie laat zien dat langdurige, matige caloriebeperking bij gezonde volwassenen zonder obesitas klinisch haalbaar is zonder dat de voedingskwaliteit of voedingswaarde in het gedrang komt.

Gedurende 2 jaar streefden deelnemers naar 25 procent caloriebeperking, maar realiseerden gemiddeld ongeveer 12 procent. Ondanks deze reductie verbeterde de voedingskwaliteit significant. Tegelijkertijd bleef de inname van essentiële voedingsstoffen, waaronder vitaminen en mineralen, voldoende volgens leeftijds- en geslachtsafhankelijke referentiewaarden. Dit laat duidelijk zien dat minder calorieën niet automatisch minder voedingswaarde betekent, mits de voeding zorgvuldig wordt samengesteld.

De klinische implicatie is dat caloriebeperking, wanneer deze gepaard gaat met goede voedingsbegeleiding, kan leiden tot gezondere voedingskeuzes in plaats van verschraling van het voedingspatroon. De verbeterde voedingskwaliteit en lagere inflammatoire voedingsscore zijn relevant in het licht van preventie van cardiometabole aandoeningen en mogelijk ook verouderingsgerelateerde processen. Dit sluit aan bij eerder onderzoek dat hoge voedingskwaliteit koppelt aan lagere sterfte en minder chronische ziekten.