Verstoorde neuro-immuun-as bij depressie en autoimmuniteit

Onderzoek laat zien dat depressie en auto-immuunziekten deels dezelfde genetische achtergrond hebben die leidt tot een verstoorde werking van de neuro-immuun-as. De onderzoekers keken hiervoor naar grote genetischedatabestanden en ontdekten dat er duidelijke overlap is tussen depressie en ziekten als reumatoïde artritis en colitis ulcerosa. Vooral de genen PLCL1 en RASGRP1 blijken belangrijk. Deze genen beïnvloeden zowel het afweersysteem als de hersenfunctie, wat erop wijst dat verstoringen in de communicatie tussen zenuwstelsel en immuunsysteem kunnen bijdragen aan het ontstaan van beide ziekten.

De resultaten maken duidelijk dat mensen met depressie gevoeliger kunnen zijn voor bepaalde auto-immuunziekten en andersom. Ontstekingsprocessen zijn hierbij waarschijnlijk een verbindende factor. Een chronische (laaggradige)ontsteking kan niet alleen schade veroorzaken aan weefsels, maar ook invloed hebben op hersenfunctie en stemming. Dit concept wordt gesteund door het idee dat depressie niet alleen een psychische, maar ook een lichamelijke component heeft. Een gegeven dat ook steeds beter in kaart wordt gebracht binnen het veld van de immunopsychiatrie.

Voor de praktijk betekent dit onderzoek dat het zinvol is om bij patiënten met depressie bedacht te zijn op tekenen van ontsteking of auto-immuunactiviteit. Andersom is het belangrijk om bij mensen met een auto-immuunziekte oog te hebben voor psychische klachten. Behandelingen die ontstekingsremmend werken of de werking van mitochondriën verbeteren, zouden beide soorten klachten kunnen verlichten.