Voedingsinvloeden op zinksuppletie

Zink is een essentieel spoorelement dat een rol speelt bij onder andere celgroei, differentiatie, werking van het immuunsysteem en enzymatische reacties. Omdat het menselijk lichaam geen grote zinkvoorraden kan opslaan, is inname via de voeding noodzakelijk. Zowel de totale zinkinhoud van voedingsmiddelen en suppletie als de vorm waarin zink voorkomt en de samenstelling van de voeding beïnvloeden de opname. Twee recente studies tonen aan dat de biologische beschikbaarheid en opneembaarheid van zink sterk varieert afhankelijk van de chemische vorm van het supplement en de aanwezigheid van voedingscomponenten, zoals vezels en fytaat.

Uit een laboratoriumonderzoek bleek dat een vezelrijke voeding de opneembaarheid van zink uit supplementen aanzienlijk verminderde. Zinkpicolinaat vertoonde de beste opneembaarheid en zinkoxide de slechtste.^[1] Dit suggereert dat vooral mensen die voornamelijk plantaardig eten met een hoge vezelinname een verhoogd risico lopen op zinktekort en baat kunnen hebben bij het gebruik van goed opneembare zink in de vorm van een supplement.

Een tweede studie onderzocht het effect van fytaat, een veelvoorkomend antinutriënt in granen en peulvruchten, op zowel de biologische beschikbaarheid als de opneembaarheid van zink uit verschillende bronnen. Hieruit bleek dat fytaat vooral de opneembaarheid beïnvloedde.^[2] Aminozuurgebonden vormen van zink, zoals zinkbisglycinaat, waren minder gevoelig voor fytaat dan anorganische vormen. Het toevoegen van het enzym fytase kon de remmende effecten van fytaat op de zinkopname opheffen. Dit wijst op mogelijkheden om de opname van zink uit plantaardige voedingspatronen te optimaliseren door zowel de keuze van het supplement als het gebruik van een enzympreparaat te overwegen.