Natuurgeneeskundige visie op ons spijsverteringskanaal

Door Renée Koenders & Selma Bijl

Algoritmes en gemaksvoedsel verleiden ons tot eindeloos consumeren. We weten niet meer wat ons voedt en wat we moeten loslaten. Julia El-Haj verwoordt het treffend: ‘Mensen zijn niet onbewogen. Ze zijn verzadigd. Alles wordt gepresenteerd als urgent, en vereist een standpunt en een reactie. Zo blijft er in de innerlijke wereld geen ruimte meer over om zich hiertoe te verhouden. Meevoelen wordt een reflex. Reactie vervangt reflectie. En uiteindelijk vlakt elke gewaarwording af. Het is niet zo dat niets er meer toe doet. Het is dat te veel dingen op dezelfde manier belangrijk worden gemaakt.’^[1]

Natuurgeneeskundig gezien belast een overvloed aan informatie ons spijsverteringskanaal. Spreekwoorden en gezegden verhelderen een holistische visie op de diverse onderdelen van het spijsverteringskanaal. In de mond stel je je open om de informatie/voeding op te nemen. Je proeft ‘de sfeer’ en beslist of je toe wilt happen. Komt het met de paplepel binnen of kan je er lang genoeg op kauwen om de verzadigingsreflex te voelen? Slik je het vervolgens als zoete koek of lig je er nog een hele nacht tandenknarsend over te malen? Of moet je een paar keer slikken om het door je strot krijgen?

De maag is ‘een goedzak’ en laat zich makkelijk volproppen. In de maag heb je nog de keuze om uit te braken wat niet goed voor je is, anders zal het zwaar op je maag liggen. Na de passage door de maag heeft onze bewuste wil geen invloed meer op het toelaten van de informatie.

De darmvilli kunnen worden vergeleken met de wortels van een plant. Net als bij een plant staan je wortels in de aarde met dit verschil dat bij ons de aarde door de darm langs de wortels stroomt. Nemen we het op of laten we het langs ons heen gaan, is het thema van de darm. Ons darmmicrobioom beïnvloedt de kwaliteit en opname van de voeding of informatie; is die voedend en opbouwend? Wanneer de informatie de grens van de darmwand is gepasseerd, kun je het alleen loslaten als je uitscheidingsorganen goed functioneren, anders zal je het ergens in je systeem opslaan. Wat is je ‘gut-feeling’: wil je je verbinden met de informatie of niet? Je niet kunnen verbinden en het meeste langs je heen laten gaan, is analoog aan diarree. Lang twijfelen of het misschien toch nog ergens goed voor zou kunnen zijn, of wachten of je niets gaat missen, is analoog aan obstipatie. Loopt het lekker, dan voel je je op je gemak, een ouderwets woord voor het toilet.

Lees het gehele artikel vanaf pagina 10 in OrthoFyto 4/2026.